Nasza pielgrzymka do Medjugorie

Minęło już kilka tygodni od zakończenia naszej parafialnej pielgrzymki do Medjugorie. Do domów wróciliśmy 8 września, jednak wspomnienia miejsc, które odwiedziliśmy, wspólnej modlitwy i chwil przeżytych razem pozostają wciąż bardzo żywe. Pielgrzymka była przede wszystkim czasem modlitwy i zatrzymania się przy tym, co w codziennym zabieganiu często schodzi na dalszy plan. Medjugorie dało nam wiele takich chwil – zarówno podczas wspólnej modlitwy, Eucharystii i nabożeństw, jak również wtedy, gdy każdy mógł znaleźć czas na osobistą modlitwę, ciszę i własne spotkanie z Bogiem. Były również wspólne rozmowy, śpiew, wzruszenia i zwyczajna radość z bycia razem. Przez kolejne dni tworzyliśmy grupę ludzi, którzy wyruszyli w tę samą drogę, ale każdy przywiózł do Medjugorie własne intencje, prośby, podziękowania i sprawy, które chciał powierzyć Bogu przez Maryję. Dzisiaj, kiedy od powrotu minęło już trochę czasu, można spojrzeć na tę pielgrzymkę z pewnego dystansu. Zdjęcia przypominają miejsca i wydarzenia, ale nie są w stanie oddać wszystkiego, co wydarzyło się w ciągu tych kilku dni. Wiele z tych doświadczeń pozostaje czymś bardzo osobistym – w pamięci i sercu każdego z uczestników. Mamy nadzieję, że Medjugorie nie pozostanie dla nas jedynie wspomnieniem kolejnego wyjazdu. Prawdziwa wartość pielgrzymki ujawnia się przecież również po powrocie – w codziennym życiu, modlitwie, relacjach z innymi i w tym, co każdy z nas zabrał ze sobą z tego miejsca.